Boulanger

Beste Zeddammer,

Fair genoeg dat scherptediepte voor jou geen criterium is. Dan laat ik die discussie hier rusten.

Maar dan blijft er wel iets interessants over in je eigen reactie. Je noemt de Metabones met focal reducer, "waardoor de lichtsterkte met 1 stop toeneemt."

Dat klopt precies. En het is ook precies waarom equivalentie geen theoretisch geneuzel is.

Een focal reducer bestaat namelijk alleen omdat een kleinere sensor beeldhoek én licht kost. Het glas perst de volledige full-frame beeldcirkel op het kleinere MFT-oppervlak. Je wint een stop, niet uit het niets, maar omdat je alsnog het licht opvangt dat een full-frame sensor van nature al binnenkrijgt. Je Sigma 50mm f/1.4 wordt daarmee ongeveer 35mm f/1.0, wat qua beeldhoek en scherptediepte neerkomt op 70mm f/2.0 op full frame.

Dat is geen weerlegging van equivalentie. Dat is equivalentie, in glas gegoten.

En dat is ook precies waarom ik niet zomaar aan het rekenen sloeg. Het f-getal beschrijft de lichtsterkte per oppervlakte-eenheid, en die is inderdaad constant. Maar de hoeveelheid licht die de volledige sensor verzamelt is wél afhankelijk van het sensoroppervlak, en dat heeft gevolgen voor de signaal-ruisverhouding en de prestaties bij weinig licht. Bij dezelfde beeldhoek komt jouw f/1.7 op MFT qua totale lichtopvang ongeveer overeen met f/3.4 op full frame, wat je eerlijk gezegd ook gewoon terugziet in de meetgegevens van beide sensoren.

En dan het punt waar het mij oorspronkelijk om ging: je noemt "klein, licht en handzaam" als je basiscriteria. Maar zodra je meer wilt dan de kit kan leveren, is je oplossing een Sigma 50mm f/1.4 Art van 815 gram plus een Metabones-adapter van zo'n 150 gram. Dan zit je op bijna een kilo aan glas en adapter, op een systeem dat je juist om de compactheid gekozen hebt. Een moderne full-frame 50mm f/1.4 levert die scherptediepte gewoon native, zonder adapter.

Dat is geen verwijt. Het is alleen wel het punt: bij MFT is het compactheidsvoordeel het grootst bij gematigde lichtsterkte, en het wordt kleiner naarmate je meer lichtsterkte en een kleinere scherptediepte verlangt. Bij full frame ligt die verhouding anders.

Daarom vind ik "full frame is per definitie groter en zwaarder" anno 2026 onhoudbaar. Een A7C II weegt bijvoorbeeld 514 gram tegenover 658 gram voor de G9 II.

Wat je GM5-verhaal betreft: daar ga ik niet tegenin. Een camera die je meeneemt naar de Ventoux en Santiago verslaat elke camera die thuisblijft.

Mijn punt was ook nooit dat jij de verkeerde keuze maakt. Mijn punt was dat de technische argumenten die vaak vóór MFT worden aangevoerd bij nadere beschouwing minder sterk zijn dan ze klinken.

Veel plezier op de fiets!

Wat ik het meest vervelende vind aan mijn Sony A7 V?

Dat de AF-tracking zó goed is dat ik tijdens een sportwedstrijd op 30 fps bijna geen mislukte foto's meer maak. De camera houdt het onderwerp zo goed vast dat vrijwel iedere foto scherp is.

Het gevolg: na een wedstrijd mag ik een enorme hoeveelheid foto's uitzoeken die allemaal scherp zijn én ook nog eens verdacht veel op elkaar lijken.

Daarom ben ik inmiddels weer op 10 fps gaan fotograferen. Dat heeft dan weer als voordeel dat ik praktisch eindeloos bursts kan blijven schieten zonder dat de buffer volloopt.

Kortom: het vervelendste aan mijn camera is dat hij eigenlijk té goed zijn werk doet.

Reactie op Raphaël:

Dank voor je reactie. Maar volgens mij zit er een fundamentele denkfout in je redenering, met name in deze zin:

“Van de 10-25mm F/1.7 bestaat simpelweg geen equivalent in full frame.”

Dat is namelijk precies wat je wél kunt maken als je naar de daadwerkelijke eigenschappen van de combinatie kijkt en niet alleen naar het getal dat op het objectief staat.

Jouw Leica 10-25mm f/1.7 zit op Micro Four Thirds achter een 2x cropfactor. Daardoor is de beeldhoek equivalent aan ongeveer 20-50mm op full frame.

Maar ook de scherptediepte moet je omrekenen. f/1.7 op MFT komt bij vergelijkbare beeldhoek en framing qua scherptediepte ongeveer overeen met f/3.4 op full frame.

Dus:

Leica 10-25mm f/1.7 MFT ≈ 20-50mm f/3.4 full frame.

En daarmee bestaat er dus wel degelijk een full-frame equivalent.

Sterker nog: de Sony FE 24-50mm f/2.8 G is juist een heel interessante vergelijking.

Leica 10-25mm f/1.7

20-50mm full-frame-equivalent
ongeveer f/3.4 full-frame-equivalent qua scherptediepte
128 mm lang
87,6 mm diameter
690 gram

Sony FE 24-50mm f/2.8 G

24-50mm full frame
f/2.8
92,3 mm lang
74,8 mm diameter
440 gram

De Sony heeft dus vrijwel hetzelfde praktische bereik, met 24-50mm tegenover het 20-50mm-equivalent van de Leica, maar is 250 gram lichter, bijna 36 mm korter en bijna 13 mm smaller.

En qua scherptediepte gaat de Sony zelfs verder: f/2.8 op full frame geeft een kleinere scherptediepte dan f/1.7 op MFT.

Dus wanneer je de daadwerkelijk geleverde beeldhoek, scherptediepte, afmetingen en gewicht vergelijkt, wordt het heel moeilijk om vol te houden dat er geen full-frame alternatief voor jouw Leica bestaat.

Sterker nog, op deze punten komt de Sony er behoorlijk goed vanaf.

En dan je GM5.

Daar vind ik dat de vergelijking helemaal ontspoort.

We hadden het oorspronkelijk over de Lumix G9 II. Dat is een moderne high-end MFT-camera. Vervolgens kom je ineens met een Lumix GM5 uit 2015, een camera die qua ontwerpfilosofie, technische ontwikkeling en mogelijkheden uit een totaal andere categorie komt.

Dat de GM5 slechts 211 gram weegt is natuurlijk fantastisch. Maar een GM5 is qua technische mogelijkheden, autofocus, snelheid, stabilisatie en algehele cameraperformance simpelweg geen serieuze vergelijking met een G9 II, laat staan met een moderne Sony A7 V.

Je 529 gram voor de GM5-set is dus absoluut indrukwekkend, maar je bewijst daarmee alleen dat je met een ultracompacte MFT-body uit 2015 en kleine objectieven een extreem lichte reisuitrusting kunt bouwen.

Dat bestrijd ik helemaal niet.

Maar het is geen antwoord op de vergelijking die we oorspronkelijk maakten.

Mijn oorspronkelijke stelling was namelijk niet dat je met MFT geen lichtere set kunt bouwen.

Mijn stelling was:

Full frame is anno 2026 niet per definitie groter en zwaarder dan MFT.

En juist dát blijft overeind.

Je hoeft daarvoor zelfs geen A7 V met een grote professionele zoom te pakken. Een Sony A7C weegt bijvoorbeeld 509 gram en een A7C II 514 gram. Dat is zelfs ruim 140 gram minder dan de G9 II.

Dus zodra we moderne camera's gaan vergelijken, wordt het argument “full frame = automatisch groter en zwaarder” simpelweg onhoudbaar.

Als we eerlijk willen vergelijken, moeten we óf moderne camera's uit dezelfde klasse naast elkaar zetten, óf complete systemen met vergelijkbare fotografische mogelijkheden vergelijken.

Een GM5 uit 2015 met drie kleine objectieven tegenover een A7 V met één zoom is geen van beide.