mousquito

heb dit ook eens gedaan, maar had toen de dochter en geen arend als onderwerp. De dochter liep over een aantal stenen die er als pad lagen. zij sprong van steen naar steen en met het repeteergeweer van de camera trok ik een 3,7 frames per seconde (EOS600D). wat ik wel heb is dat er 2 lagen overeen kwamen. ik bedoel hiermee dat de dochter haarzelf overlapte ze was niet snel genoeg Blijft wel een leuke oefening om te doen.

zelfde hier, de laptop voor een snelle selectie en snelle bewerking (ook backup), Kan je al resultaten laten zien en eventueel teruggaan voor als hij niet gelukt is,... Niet dat ikd at al heb voorgehad De echte in diepte bewerkingen, rustig thuis achter het bureau met een kommeke koffie (bakkie troost) en de hond naast mij, lekker rustig.

nummer 4 is zeker waar, ik fotografeer altijd in kleur, en nadien zet ik ze om naar zwart wit in de nabewerking, veel makelijker dan andersom. hoewel ik niet veel in zwart wit omzet. misschien eens meer in verdiepen. Maar nummer 1 de mensen wegwerken doe ik soms wel omdat je een bepaald gebouw of scene wil hebben en je moelijk de hele straat kan afzetten. Maar ik neem dan meestal een langere belichting waardoor de mensen vervagen, ook niet altijd even makkelijk.

wat mij betreft preek je voor je eigen parochie, maw ik doe dit ook. ik exporteer enkel de foto's die ik op dat moment nodig heb en 1 maal in de maand kuis ik de tijdelijke folder op. Het is inderdaad zo dat ik de foto's soms eerst in een kleinere resolutie exporteer om dan door te sturen naar de "klant" die geeft dan zijn mening en zegt welke worden gebruikt voor welke doeleind, ik krijg dan enkel de nummertjes door met commentaar. Dan gaan ze echt geexporteerd worden. Daarom ook dat ik moet zien welke ik weggooi bij het opruimen. Heb ik al feedback gehad of nog niet,... dus in mijn temp-folder zijn nog subfolders terug te vinden. Mijn "klantjes" zijn famillie of mijn hobbyclub, soms ikzelf ook

OOooohhh, zo herkenbaar, maar mijn grootste blunder was tijdens een reportage van een carnavalstoet. Ik had 2 bodys mee, op de een de breedhoek de andere de zoomlens. En dan nog in de tas zoeken en vloeken omdat ik dacht de lens verdwenen was,... terwijl hij op de andere body rond mijn nek stond.

Ik heb deze berekining nog niet gemaakt, maar ze zal zelfs iets lager liggen vrees ik.... Als ik foto's van mijn huisdieren of kleuter maak dan durf ik al eens het repeteergeweer te hanteren, het doorklikken dus. dan neem je 3 tot 4 foto's waarvan misschien 1 goed is. meestal gaat het dan over de pose of het toch teveel bewogen en de achtergrond is verkeerd oid... Of voor mijn fles whiskey die ik mooi wou hebben, ik vermoed over de 150 foto's en telkens iets anders, de fles een beetje verdraait, de flits net anders, de reflector die niet goed stond, misschien toch een andere achtergrond.... en dan was er 1 foto die met een beetje nabewerking toch goed genoeg was om op te hangen in een expositie. maar kan ook zijn omdat ik wat streng was voor mezelf Ik ga me vanavond eens bezig houden met een aantal projecten te bekijken en de foto's te tellen.

Ik ben altijd opgeleerd met de melding dat een goede fotograaf geen nabewerking moet doen. een uitspraak die ik ondertussen zelf al naar het rijk der fabelen heb verwezen. Persoonlijk ben ik een groot gebruiker van lightroom, dit is handig voor de classificiering van de foto's, en de zoekfunctie op allerlei atributen als camera of instelling, eveenzeer de goedgekozen trefwoorden is super handig. Maar ook het, wat ik noem, bijtweaken van de foto's is zeer gemakkelijk in lightroom. Een belichting of een donkere plek wegwerken of bijvoegen het kan heel snel en makelijk (makelijker dan PS) maar als er iets moet verwijderd worden, een storend element of grotere bewerkingen zoals in lagen, om meerdere foto's bij elkaar te voegen dan grijp ik veel sneller naar PS dat is daar makelijker, overzichtelijker en beter. de AI in deze programmas gebruik ik amper. Vooral als ik een oudere foto wil bewerken, inkleuren of dergelijke durf ik zeker de AI modules van de beta in te schakelen.

niet alleen in de straatfotografie , maar eerder in het leven bekom je meer met een glimlach en een vriendelijk woord. zelf zie ik ook regelmatig stukjes dtraatfotografie passeren, van breedbeelden die een volledige straat, en de mensen en huizen weergeven tot portretten van een karakterkop, ik vraag me steeds af waarom is er steeds zoveel zwart-wit in straatfotografie? terwijl de kleuren toch ook een deel uitmaken van de tijdsgeest die je wil vatten?

Onlangs in NGC-magazine er nog een artikel over gelezen en puur door geluk had ik de juiste foto aangeduid als door AI gegenereerd. De foto gaf me een verkeerde indruk en daadoor had ik hem aangeduid, maar ook de ontwikkeling van AI blijft niet stil staan en dus zal dit ook verbeterd worden. Het buikgevoel is dus niet altijd correct. Ik vind de definitie van foto wel duidelijk als je het woord fotografie ontleed. FOTOS en GRAFOS ofwel schrijven met licht, en dat doe AI niet. maar dan wil ik de discussie verder voeren, wat als ik een foto neem en deze laat bewerken door AI, is dit dan nog een foto of niet? je begint tenslotte van een foto, waar trek je de grens? Als ik in LR op automatisch druk voor de bijregeling van kleur en licht dan is dit ook een soort AI dat erachter zit. Dit is gewoon bewerking van foto nog geen manipulatie, maar ook dit kan AI.... is het dan nog een foto?